Kocha, lubi, zgubi
J.piszczek (dyskusja | edycje) |
J.piszczek (dyskusja | edycje) |
||
| Linia 37: | Linia 37: | ||
Dwie antologie i dwadzieścia dwa opowiadania później odpowiedź nadal nie jest dla nas oczywista. | Dwie antologie i dwadzieścia dwa opowiadania później odpowiedź nadal nie jest dla nas oczywista. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
{{Tabela antologia | {{Tabela antologia | ||
|type=class="wikitable sortable" | |type=class="wikitable sortable" | ||
Aktualna wersja na dzień 12:17, 8 sty 2025
| Kocha, lubi, zgubi
red. Dawid Wiktorski | |
| |
| Język oryginału | polski |
| Forma | antologia |
| Pierwsze wydanie polskie | 2024 |
| Wydawca | Fantazmaty.pl |
| Autor okładki | Arek Nowakowski |
| ISBN 978-83-68079-00-5 | |
Wbrew porzekadłu „czas mija w miłości, miłość mija z czasem” kolejny raz próbujemy usidlić na papierze słowa opisujące uniesienia serc. Sprawdzamy, w co obracają się sielankowe dni zakochanych, kiedy uczucie – dotąd wydające się tak piękne, że wręcz niemożliwe do zniszczenia – zostaje wystawione na ciężką próbę.
Do trudnej miłości dodajemy szczyptę żywego ognia i garści arktycznych mrozów. Na płytkach wyobraźni rozkładamy ją na chemiczne czynniki pierwsze, po czym składamy z powrotem w całość. Szczujemy ją dzikimi bestiami. Próbujemy zniewolić osiągnięciami technologii i magii. Bez skrępowania testujemy wytrzymałość duszy na ból, a upadki naszych bohaterów są zjawiskowe niczym fajerwerki. Wszystko to, by się przekonać, czy mimo wszystko – mimo łez, dramatów i rozgoryczeń – było warto.
Dwie antologie i dwadzieścia dwa opowiadania później odpowiedź nadal nie jest dla nas oczywista.
