Opal (pojęcie)
| Linia 3: | Linia 3: | ||
<p><h2>Literatura podmiotu</h2></p> | <p><h2>Literatura podmiotu</h2></p> | ||
<ul> <li>Ryś A., <i>Orfeusza Kerygmata o Kamieniach Sokratesa i Dionizjusza o Kamieniach</i>, Poznań 2012. </li> <li><i>Kamiennik Orfeusza (Lithika)</i>, pod red. Appel W., Toruń 1990. </li> <li>Pliniusz Starszy, <i>Historia naturalna</i>.</li> | <ul> <li>Ryś A., <i>Orfeusza Kerygmata o Kamieniach Sokratesa i Dionizjusza o Kamieniach</i>, Poznań 2012. </li> <li><i>Kamiennik Orfeusza (Lithika)</i>, pod red. Appel W., Toruń 1990. </li> <li>Pliniusz Starszy, <i>Historia naturalna</i>.</li> | ||
| − | </ul> <p><h2>Literatura przedmiotu</h2></p> <ul> <li>Kobielus S., <i>Lapidarium christianum</i>, Kraków 2012.</li> <li><i>Historia leków naturalnych. Natura i kultura — współzależności w dziejach lekoznawstwa</i>, Warszawa 1989.</li> <li>Krzywobłocka B., Krzywobłocka R., <i>Magia klejnotów,</i> Warszawa 1979. </li> <li>Ryś A., <i>Orfeusza Kerygmata o Kamieniach Sokratesa i Dionizjusza o Kamieniach</i>, Poznań 2012. </li> <li><i>Kamiennik Orfeusza (Lithika)</i>, pod red. Appel W., Toruń 1990. </li> <li><span lang="en-GB">Nozedar A., </span><span lang="en-GB"><i>The illustrated signs & symbols sourcebook. An A to Z compendium of over | + | </ul> <p><h2>Literatura przedmiotu</h2></p> <ul> <li>Kobielus S., <i>Lapidarium christianum</i>, Kraków 2012.</li> <li><i>Historia leków naturalnych. Natura i kultura — współzależności w dziejach lekoznawstwa</i>, Warszawa 1989.</li> <li>Krzywobłocka B., Krzywobłocka R., <i>Magia klejnotów,</i> Warszawa 1979. </li> <li>Ryś A., <i>Orfeusza Kerygmata o Kamieniach Sokratesa i Dionizjusza o Kamieniach</i>, Poznań 2012. </li> <li><i>Kamiennik Orfeusza (Lithika)</i>, pod red. Appel W., Toruń 1990. </li> <li><span lang="en-GB">Nozedar A., </span><span lang="en-GB"><i>The illustrated signs & symbols sourcebook. An A to Z compendium of over </span><span lang="en-GB">1000</span><span lang="en-GB"> designs</span></i><span lang="en-GB">, New York </span><span lang="en-GB">2010</span><span lang="en-GB">.</span></li> <li>Scott C., <i>Encyclopedia of Crystal, Gem & Metal Magic</i>, St. Paul 1996.</li> <li>Harper D., <i>Opal</i>, [w:] <i>Online Etymological Dictionary</i>, [online], dostępny w Internecie: http://www.etymonline.com/ [dostęp: 02.07.2017].</li> <li>Opal, [w:] <i>English Oxford Living Dictionaries</i>, [online], dostępny w Internecie: https://en.oxforddictionaries.com/ [dostęp: 02.07.2017]. |
<p>(aut. [[Izabela Ozga]])</p><p>[[Kategoria: Kamienie]]</p></li> </ul> | <p>(aut. [[Izabela Ozga]])</p><p>[[Kategoria: Kamienie]]</p></li> </ul> | ||
Wersja z 21:57, 4 lis 2017
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
OPAL — w wierzeniach kamień magiczny.
Nazwa
Nazwa opalu bierze swój początek od francuskiego opale, co z kolei pochodzi od łacińskiego słowa opalus. Opalus ma swoje źródło w sanskryckim upala i oznacza cenny kamień.
Charakterystyka
W starożytnym Rzymie przypisywany był bogu Jowiszowi, a w astrologii planecie Jowisz. Ze względu na jego wielobarwność, uważano, że łączy w sobie cechy innych szlachetnych kamieni. W taki sposób opisał go Pliniusz Starszy w swojej „Historii naturalnej”.
Uchodził za skuteczny na choroby oczu. Wierzono, że noszony przy sobie jako amulet zapewnia właścicielowi niewidzialność. Był więc wykorzystywany przez złodziei.
Marek Antoniusz pożądał opalu tak bardzo, że gdy senator Nonius odmówił jego sprzedaży, pozbawił go stanowiska. Ów wolał zostać wygnany za granicę niż oddać kamień. Opal zwany sierocym był wprawiony w koronę cesarstwa rzymskiego i, zgodnie z wierzeniami, strzegł cesarzy.
Złą sławę zyskał opal w dziewiętnastym wieku za sprawą literatury — powieści Williama Woltera Scotta Anne of Geierstein. Kamień ów jest tam siedzibą złego ducha, który opętuje bohaterkę. Od tego czasu opal stał się kamieniem przynoszącym nieszczęście w miłości.
Bibliografia
Literatura podmiotu
- Ryś A., Orfeusza Kerygmata o Kamieniach Sokratesa i Dionizjusza o Kamieniach, Poznań 2012.
- Kamiennik Orfeusza (Lithika), pod red. Appel W., Toruń 1990.
- Pliniusz Starszy, Historia naturalna.
Literatura przedmiotu
- Kobielus S., Lapidarium christianum, Kraków 2012.
- Historia leków naturalnych. Natura i kultura — współzależności w dziejach lekoznawstwa, Warszawa 1989.
- Krzywobłocka B., Krzywobłocka R., Magia klejnotów, Warszawa 1979.
- Ryś A., Orfeusza Kerygmata o Kamieniach Sokratesa i Dionizjusza o Kamieniach, Poznań 2012.
- Kamiennik Orfeusza (Lithika), pod red. Appel W., Toruń 1990.
- Nozedar A., The illustrated signs & symbols sourcebook. An A to Z compendium of over </span>1000 designs, New York 2010.</li>
- Scott C., Encyclopedia of Crystal, Gem & Metal Magic, St. Paul 1996.</li>
- Harper D., Opal, [w:] Online Etymological Dictionary, [online], dostępny w Internecie: http://www.etymonline.com/ [dostęp: 02.07.2017].</li>
- Opal, [w:] English Oxford Living Dictionaries, [online], dostępny w Internecie: https://en.oxforddictionaries.com/ [dostęp: 02.07.2017].
(aut. Izabela Ozga)
</li> </ul>
